آخرین تردست

شماره‌ی دوم  |  روایت مستند

هری هودینی و هنر فرار

دیوید دنبی
ترجمه‌ی کیوان سررشته

هری هودینی، شعبده‌باز افسانه‌ای و استاد فرار، هرگز به آزادی صِرف قانع نبود؛ او می‌خواست ثابت کند می‌توان خودِ آزادی را به نمایش گذاشت. دیوید دنبی در این جستار سراغ این پایمردی عجیب می‌رود؛ میل مادام‌العمر مردی که برای چند ثانیه شگفتی جان و بدن و ذهن خود را به خطر می‌انداخت. به اعتقاد دنبی، هودینی یادگاری از دوران نمایش‌های ودویل است، اما بیش‌تر از آن نمادی است از انسان مدرن: مهاجری که با سرکشی خود را از نو آفرید، هنرمندی که قیدوبند را به صحنه‌ی نمایش بدل کرد. این متن میان زندگی‌نگاره و جستار تأملی در نوسان است و نشان می‌دهد چگونه فرارهای هودینی از دست‌بند و صندوق و آب و حتی از ناباوری استعاره‌‌ای بود از به چالش کشیدن مرزهای آزادی در آن سال‌ها. دنبی به ‌دنبال برملا کردن رازهای هودینی نیست، او در دل آن شعبده‌ها ردی انسانی می‌جوید؛ اشتیاقی برای شکستنِ چارچوب و یادآور می‌شود لحظه‌ی رهایی همیشه کوتاه و گران‌قیمت است. روایت هودینی درباره‌ی ناپدید شدن و یافتنِ چیزی در دلِ آن ناپدیدی است؛ حقیقتی که می‌گوید آزادی، همچون هنر، تنها در گریز است که رخ می‌نماید.   

برای مطالعه‌ی کامل روایت نسخه‌ی‌ چاپی شماره‌ی دوم را تهیه کنید.